"Salamat sa kiss kanina sa pantry. Sana matuloy tayo sa Baguio sa weekend habang nasa probinsya yung fiancé mo."
Nabitawan ko ang bitbit kong paper bag na naglalaman ng bagong lutong tanghalian na pinagpuyatan ko pang ihanda. Naririnig ko ang mahinang huni ng central aircon ng malaking corporate office sa Taguig habang nakatitig ako sa monitor ng asawa ko. Katatapos lang ng shift ko sa sarili kong trabaho bilang administrative compliance processor. Sabog ang utak ko sa pagod, pero pinilit ko pa ring dumaan dito para i-surprise ang fiancé kong si Mark.
Para sa relasyon namin sa loob ng limang taon, ibinigay ko ang lahat. Nagpapakamatay ako sa trabaho dito sa Maynila, nagtitiised sa maliit kong boarding house, at tinitipid ko ang sarili ko para lang makaipon kami para sa darating naming kasal sa susunod na buwan. Sobrang unpolished ng buhay ko para lang matulungan siyang bayaran ang downpayment ng aming condo unit. Akala ko, sapat na ang pagiging maalaga at tapat na kapareha. Akala ko, kapag nakikita niya ang bawat sakripisyo ko, ang nararanasan niya ay paghanga at pasasalamat.
Kaso, nitong mga nakaraang linggo, naging unpolished ang pakikitungo niya sa akin tuwing gabi. Palagi siyang nagmamadaling pumasok sa opisina at kapag tinatanong ko kung bakit tila lumalamig ang system ng pagsasama namin, ang unedited na bulyaw niya ay, "Masyado kang mapaghanap, pagod lang ako sa mga hinahawakan kong bagong projects."
Ngayong tanghalian, dahil alam kong sinabi niyang marami siyang ginagawa, nagpasya akong bisitahin siya nang walang pasabi para dalhan ng paborito niyang ulam. Pagdating ko sa cubicle area niya, pansamantalang walang tao dahil oras ng break. Empty ang upuan niya.
Pero dahil nagmamadali siyang umalis, naiwan niyang unlocked ang kanyang desktop screen. Maglalagay lang sana ako ng note sa ibabaw ng keyboard nang biglang mag-flash ang isang serye ng live chat notifications mula sa isang personal messaging portal na naka-link sa system account niya.
Dinala ako ng kuryosidad ko na lumapit at basahin ang screen.
Ang chat ay galing sa bago nilang female intern sa marketing division. At ang pinakahuling mensaheng nakasulat doon ang tuluyang bumasag sa buong pagkatao ko sa tinitirikan ko.
Nakasulat doon ang unedited na katotohanan: "Salamat sa kiss kanina sa pantry. Sana matuloy tayo sa Baguio sa weekend habang nasa probinsya yung fiancé mo. Sabi mo rereset mo na yung engagement niyo di ba?"
Ang purong sakit at naglalagablab na galit ay sabay na gumuhit sa buong system ko habang nakatayo ako sa tapat ng cubicle. Ang lalaking pinaglaanan ko ng limang taon ng aking buhay, ang fiancé na pinagkatiwalaan ko ng aking kinabukasan, nakikipaghalikan lang pala sa pantry habang ginagawa akong tanga at ginagamit ang oras ng pag-uwi ko sa probinsya para magliwaliw kasama ang intern niya.
Hindi ako nag-scandal sa loob ng floor. Inayos ko ang aking pagkakatayo at pinalitan ko ang aking mga luha ng isang gabi, malamig, at kalkuladong manual override. Inilabas ko ang aking phone, itinalas ko ang camera lens, at isa-isang kinuha ng malinaw na video at screenshot ang bawat chat alignment history, ang mga planong bakasyon nila, at ang mismong profile credential ng intern sa monitor.
Habang nagse-save ako ng file, narinig ko ang tawanan mula sa hallway. Pumasok si Mark kasama ang isang magandang babae na may hawak na iced coffee—ang intern sa chat. Natigil ang tawa ni Mark nang makita niya akong nakatayo sa harap ng computer niya.
"Nicole?! Anong ginagawa mo rito? Bakit hindi mo ako binalitaan na dadating ka?" nauutal niyang tanong, habang ang mukha niya ay napuno ng matinding panic habang sinisipit ang pag-iwas sa tingin ng mga officemate niya.
"Bakit, Mark? Natatakot ka ba na hindi matuloy ang weekend niyo sa Baguio?" malamig kong sagot. Ang boses ko ay tahimik, unfiltered, at direkta. "Huwag ka nang mag-alala, hindi ko na aabalahin ang schedule niyo."
"Nicole, pakinggan mo muna ako! Biruan lang ng mga tao sa opisina yan, walang malisya yan, pakiusap huwag kang gumawa ng eksena rito!" pagmamakaawa niya habang lumalapit sa akin, sinusubukan niyang hawakan ang kamay ko pero dahan-dahan ko itong iniwas.
"Ang hindi niyo alam ng intern mo, ang kumpanyang pinagtatrabahuhan niyo ay may napakahigpit na zero-tolerance policy laban sa workplace fraternization at ethics misconduct," sabi ko habang ipinapakita ko sa kanya ang interface ng aking corporate email profile.
Bilang isang senior compliance auditor sa main management enterprise na humahawak sa system security ng buong IT branch nila, ako ang may direktang access sa administrative ethics board ng HR division nila. Habang nagpapanic siya, ipinadala ko na ang buong video at screenshot logs ng chat nila sa HR Director at sa Compliance VP ng kumpanya niya.
"Nicole, huwag! Mawawalan ako ng lisensya at trabaho kapag umabot ito sa board! Masisira ang career ko!" hysterikal na sigaw niya habang namumutla sa harap ng mga katrabaho niya na nagsisimula nang magbulungan.
"Dapat nag-isip ka bago mo ginawang laro ang kasal natin," kinuha ko ang aking mga personal na dokumento sa bag. "Para naman sa joint account natin para sa condo, binuwag ko na ang link ng pangalan mo kanilang labing-limang minuto lang ang nakalipas gamit ang aking security clear key. Ang perang laman nun? Naibalik na sa sarili kong account. Cancelled na ang engagement na 'to."
Tinalikuran ko siya habang naririnig ko ang hysterikal niyang pag-iyak sa floor at ang biglang pagpasok ng isang urgent notification sa phone niya mula sa HR Office na nag-uutos sa kanilang dalawa ng intern na mag-report agad sa boardroom para sa isang emergency disciplinary termination hearing.
Lumabas ako ng corporate building at hinarap ko ang sariwang hangin ng gabi sa Taguig. Masakit na matraydor sa mismong buwan ng kasal mo, pero mas masarap sa pakiramdam na alam kong binaligtad ko ang laro gamit ang sarili kong kapangyarihan at integridad. Malaya na ang system ng buhay ko mula sa panloloko niya, at handa na ako sa isang panibagong simula na may buong kontrol.
0 Comments