"Congrats on the engagement! Mapapirma mo na ba si Jerome sa property transfer ng lupa niya bago kayo ikasal?"
Grabe, lumulutang pa ako sa saya kanina habang nakaluhod sa harap ng girlfriend kong si Alyssa. Ang daming tao—nandun ang buong pamilya namin, mga barkada namin simula college, at mga katrabaho. Sobrang effort ang ginawa ko para sa gabing 'to. Nagrent ako ng isang napakagandang event hall dito sa Manila, nagpa-catering ng masasarap na pagkain, at bumili ng mamahaling diamond ring na pinag-ipunan ko talaga nang halos dalawang taon. Nung umiyak siya at sumigaw ng "Yes!", pakiramdam ko ako na ang pinakaswerteng lalaki sa mundo.
Para sa relasyon namin sa loob ng limang taon, ginawa ko siyang sentro ng buhay ko. Nagpapakamatay ako sa trabaho bilang isang corporate financial planner, nag-o-overtime gabi-gabi at nagtitiis na magtipid sa lahat ng bagay para lang maibigay ko ang mga luho at pangarap niya. Kamakailan nga lang, nakuha ko na rin sa wakas ang titulo ng lupang ipinamana sa akin ng yumaong lolo ko sa Tagaytay, at ang plano ko talaga ay doon namin itatayo ang pangarap naming bahay pagkatapos ng kasal.
Pero habang ongoing ang after-party at abala si Alyssa sa pakikipag-usap sa mga tita niya, nakita ko ang phone niya na nakapatong sa lamesa. Kinuha ko muna ito para sana videohan ang mga bisitang nagsasayawan at i-document ang saya ng gabi.
Eksakto namang umilaw ang screen sa hawak ko. Isang pop-up text mula sa isang unsaved number ang biglang pumasok.
Nung mabasa ko ang mga nakasulat, parang biglang nawala ang lahat ng alak sa katawan ko. Nanlamig ako, at ang kaninang sobrang saya na nararamdaman ko ay napalitan ng isang napakabigat na bato sa dibdib ko.
Nakasulat doon ang totoong motibo na hinding-hindi ko inaasahan: "Congrats on the engagement! Mapapirma mo na ba si Jerome sa property transfer ng lupa niya bago kayo ikasal? Naka-ready na yung developer na bibili sa atin ng share natin para sa bago nating condo."
Sobrang lala ng sakit na naramdaman ko habang nakatitig sa text na 'yun. Ang singsing na suot-suot niya ngayon na may kasamang luha ng saya kanina, mukhang ticket lang pala para sa kanila para nakawin ang tanging pamanang iniwan sa akin ng lolo ko.
Imbes na sumigaw, magwala, o mag-iskandalo sa gitna ng party, pinili kong manatiling kalmado. Ginamit ko ang sarili kong phone para videohan ang text sa screen niya bilang matibay na patunay, bago ko ibinalik ang phone niya sa lamesa na parang walang nangyari. Noong lumapit siya sa akin para yakapin ako, niyakap ko siya pabalik nang normal, pero sa loob-loob ko, alam ko na ang gagawin ko.
Lumipas ang dalawang linggo. Isang gabi, niyaya ko si Alyssa sa isang mamahaling restaurant para sa isang kunwaring dinner date para pag-usapan ang kasal. Kasama namin ang kanyang mga magulang at ang kapatid niya, dahil sinabi ko sa kanila na may mahalaga akong balita at regalo para sa pamilya nila. Sobrang excited ni Alyssa, panay pa nga ang hawak niya sa kamay ko habang nakangiti.
"Babe, ano nga pala yung special na pag-uusapan natin tonight? May sorpresa ka ba sa akin?" lambing niya habang nag-aantay ng pagkain.
"Oo naman, babe," ngumiti ako nang malawak habang naglalabas ng isang malaking brown envelope mula sa bag ko at inilapag ko ito sa gitna ng lamesa. "Heto na yung mga papeles na matagal niyo nang inaantay para sa lupa ko sa Tagaytay."
Mabilis na kinuha ni Alyssa ang envelope at binuksan ito sa harap ng mga magulang niya. Pero ang unang tumambad sa kanya ay hindi ang deed of sale o property transfer form.
Ito ay ang malalaking print-out ng mga screenshots ng usapan nila ng ex-boyfriend niya sa Viber, kung paano nila pinagplanuhan na makuha ang pirma ko sa lupa para ibenta sa isang developer at gamitin ang pera para sa kanilang dalawa pagkatapos naming maikasal. Nilagay ko rin sa loob ang isang formal cancellation agreement para sa aming engagement.
Nawala ang ngiti sa mukha ni Alyssa. Namutla siya nang husto, at ang kanyang mga magulang ay hindi rin makapagsalita sa matinding kahihiyan nung mapagtanto ang ginawa ng kanilang anak.
"J-Jerome... pakinggan mo muna ako, nagbibiruan lang kami nun! Hindi ko kayang gawin sayo yan, mahal kita!" umiiyak na si Alyssa habang sinusubukan niyang hawakan ang braso ko, pero dahan-dahan ko itong binawi.
"Tapos na ang palabas niyo, Alyssa," tahimik ngunit mariin kong sinabi. "Salamat na lang sa limang taon. Ang singsing na ibinigay ko sayo, itabi mo na lang yan para may pambayad ka sa share mo sa nagastos ko sa engagement party na siningil ko na sa credit card mo."
Tumayo ako mula sa upuan, inayos ko ang suot kong damit, at lumakad ako nang diretso palabas ng restaurant nang hindi man lang lumingon sa kanila.
Walang sigawan, walang gulo sa harap ng maraming tao, pero iniwan ko silang tulala at hiyang-hiya sa sarili nilang kataksilan. Habang naglalakad ako sa ilalim ng mga ilaw ng gabi, naramdaman ko ang napakasarap na gaan sa aking dibdib. Masakit na mauto ng taong mahal mo, pero mas masarap sa pakiramdam na alam kong nailigtas ko ang sarili ko at ang pamana ng pamilya ko bago pa naging huli ang lahat. Handa na akong magpatuloy sa buhay nang may buong kapayapaan at para naman sa sarili kong simula.
0 Comments