"Sana ako pa rin ang tinutupad mong totoong pangarap ngayon gabi."
Halos mabitawan ko yung video light na hawak ko habang nagre-record sa tapat ng birthday cake ng asawa kong si Troy. Buong gabi ko siyang pinapanood na mag-enjoy sa sikat na rooftop lounge na rinent ko rito sa Makati para sa 30th birthday niya. Ginastusan ko talaga 'to nang malaki—pina-cater ko yung mga paborito niyang pagkain, kumuha ako ng magandang acoustic band, at inimbita ko lahat ng lumang tropa niya nung college para maging solid yung reunion nila. Ramdam ko yung pagod mula sa pag-aasikaso ng venue pagkatapos ng sarili kong shift sa trabaho, pero tiniis ko lahat para lang makita ko siyang nakangiti.
Apat na taon na kaming kasal, at para sa pagsasama namin, ibinigay ko ang lahat ng kaya ko. Kahit medyo gipit kami nung una, nagtiis ako sa mga simpleng bagay, nagbabaon ng lutong-bahay sa opisina, at sinusuportahan ko siya sa bawat career moves na ginagawa niya. Akala ko sapat na yung pagiging maalaga at laging andiyan para sa kanya. Akala ko kapag nakikita niya kung paano ko siya alagaan sa harap ng mga kaibigan niya, proud siya na ako ang asawa niya.
Pero nitong huling dalawang buwan, medyo naging iba ang kilos niya. Madalas siyang nakatitig sa phone niya habang nakangiti, at kapag lumalapit ako, mabilis niyang pinapatay yung screen. Kapag tinatanong ko kung may problema ba kami, palagi niyang sinasabi na pagod lang siya sa mga bagong accounts na hawak niya sa opisina. Naniwala naman ako dahil ayaw kong maging toxic na asawa.
Hanggang sa dumating yung highlight ng party kung saan kakantahan na siya ng "Happy Birthday." Lumapit si Troy sa tapat ng cake, nakangiti habang nakatingin sa aming lahat. Katabi niya sa kaliwa yung maganda niyang college ex na si Althea, na biglang sumulpot sa party dahil isinama pala ng isa sa mga kabarkada niya.
Bago hipan ni Troy yung mga kandila, pumikit siya para humiling. Sakto namang humilig si Althea sa tabi ng tenga niya at bumulong nang sapat ang lakas para marinig ng mga tenga ko na nasa tapat lang nila.
Narinig ko ang mga salitang parang malamig na tubig na sumampal sa buong mukha ko: "Sana ako pa rin ang tinutupad mong totoong pangarap ngayon gabi."
Imbes na umiwas o magalit, nakita ko ang pagbuka ng mga labi ni Troy habang nakapikit, at dahan-dahan siyang bumulong pabalik kay Althea bago niya hinipan ang mga kandila.
Napakasakit. Parang biglang nawalan ng hangin ang buong rooftop lounge para sa akin. Ang lalaking pinagdaanan ko ng hirap at pinag-ipunan ko ng magandang party, matagal na pala akong pinapalitan sa puso niya at nagbibilang na lang ng araw para iwan ako.
Pero hindi ako sumigaw, hindi ako nag-eskandalo, at hindi ko itinapon yung cake sa mukha nilang dalawa. Ibinaba ko yung video light sa lamesa, kinuha ko ang aking designer bag, at lumapit ako sa tapat ng mic ng acoustic band na kasalukuyang nagpapahinga sa gilid. Pinalakas ko ang volume nito para marinig ng buong rooftop.
"Hello sa inyong lahat, salamat sa pagdating sa 30th birthday ni Troy," panimula ko, dahilan para mapalingon sa akin ang lahat ng mga bisita, kabilang sina Troy at Althea na magkatabi pa rin. "Gusto ko lang sabihin na narinig ko yung wish mo kanina, babe. At dahil mabait akong asawa, ibibigay ko na sayo ang kalayaan mo ngayon gabi."
Nawala ang ngiti sa mukha ni Troy. Bigla siyang namutla at napahakbang papalapit sa stage area. "Bianca, ano bang pinagsasabi mo? Lasing ka na ba? Bumaba ka nga diyan."
"Hindi ako lasing, Troy. Katunayan, mas gising ang isip ko ngayon," sagot ko habang inilalabas ko ang isang selyadong puting sobre mula sa bag ko at inilapag ko ito sa tapat ng hawak niyang baso ng alak. "Heto ang mga legal divorce papers at kasunduan na pirmahan mo na lang. Kanina pang hapon ko 'yan nakuha sa abogado ko pagkatapos kong mabasa ang mga chat niyo ni Althea sa luma mong iPad na naiwan mo sa bahay."
Mabilis na nagbulungan ang mga luma niyang tropa nung college. Si Althea naman ay hiyang-hiya na dahan-dahang umabante pautong-uto para magtago sa likod ng mga kaibigan niya.
"Bianca, pag-usapan natin ito sa bahay, nakakahiya sa mga kaibigan ko!" pakiusap ni Troy, ramdam ang panginginig sa boses niya dahil sa kahihiyang nararanasan niya sa harap ng mga taong gusto niya sanang pag-flex-an ng buhay niya.
"Wala na tayong babaluhang bahay, Troy, dahil sa akin nakapangalan ang kontrata ng apartment natin at bago ako pumunta rito ay naipalipat ko na lahat ng gamit mo sa labas ng gate," malamig kong sinabi habang ibinababa ko ang mic. "Para naman sa bill ng party na 'to, iniwan ko na ang pangalan at credit card mo sa manager ng lounge para ikaw ang magbayad ng lahat ng karangyaang tinatamasa niyo ngayon gabi kasama ang pangarap mo."
Tinalikuran ko sila habang naririnig ko ang pagtawag niya sa pangalan ko at ang pag-iwas ng mga kaibigan niya nung malaman nilang kailangan nilang mag-ambag para sa malaking bill ng alak na nainom nila. Lumakad ako nang diretso patungo sa elevator, sumakay ako ng taxi, at hinarap ko ang malamig na hangin ng gabi sa Makati.
Masakit na malaman ang katotohanan sa mismong araw na pinaghandaan mo para sa kanya, pero mas masarap sa pakiramdam na alam kong nakuha ko ang sarili kong kapayapaan bago pa nila ako tuluyang gawing tanga. Handa na akong bumuo ng panibagong simula, na walang takot, at para naman sa sarili kong buhay.
0 Comments