The Hidden Group Chat

"Sawa na ako sa itsura ng asawa ko paggising sa umaga. Konting tiis na lang, maiuuwi ko rin yung bago kong officemate."

Nanginig ang buong katawan ko habang nakatitig ako sa screen ng laptop ng asawa ko. Naririnig ko pa ang tunog ng umaagos na tubig sa banyo habang kumakanta pa siya habang naliligo. Katatapos lang ng siyam na oras na shift ko bilang data processor, pikit-mata kong tinitiis ang pagod at puyat para lang makatulong sa mga bayarin namin sa bahay. Habang ako, halos hindi na makabili ng bagong damit o mapagtuunan ng pansin ang sarili ko dahil lahat ng kinikita ko ay inilalaan ko para sa pangarap naming pamilya.

Para sa pagsasama namin sa loob ng tatlong taon, ibinigay ko ang lahat. Nagtitiis ako sa simpleng pamumuhay dito sa Maynila, nagbabaon ng lutong-bahay sa opisina para makatipid, at pinaprioritize ko ang bawat pangangailangan niya bago ang sa akin. Akala ko, sapat na ang pagiging tapat at maalagang asawa. Akala ko, kapag nakikita niya akong pagod mula sa trabaho, ang nararamdaman niya ay pasasalamat at paghanga.

Kaso, naging masyadong kumportable ang unpolished na takbo ng buhay namin. Nitong mga nakaraang linggo, napapansin kong palagi na niyang itinataob ang phone niya kapag katabi ko siya. At tuwing nagtatanong ako kung bakit tila lumalamig siya sa akin, ang palaging unedited na sagot niya ay, "Masyado ka lang madrama, pagod lang ako sa opisina."

Ngayong gabi, nagmamadali siyang pumasok sa banyo pagkauwi niya, at naiwan niyang bukas at naka-login ang Facebook account niya sa personal niyang laptop na nakapatong sa kama. Maglalakad lang sana ako papunta sa kusina para mag-init ng hapunan nang biglang mag-flash ang isang serye ng magkakasunod na notification mula sa isang naka-mute na Messenger group chat.

Dinala ako ng kuryosidad ko na lumapit at basahin ang screen.

Ang pangalan ng group chat ay binubuo ng kanyang mga solterong kaibigan. Ang laman? Mga unedited na litrato ng iba't ibang babae mula sa opisina nila na isa-isa nilang bino-boy-rate at pinagpipiyestahan ang mga katawan. Pero ang pinakamasakit na parte na tila sumaksak sa puso ko ay ang pinakahuling chat na ipinadala ng mismong asawa ko, sampung minuto lang ang nakalipas bago siya pumasok sa banyo.

Nakasulat doon ang mga salitang habang-buhay na wawasak sa tiwala ko: "Sawa na ako sa itsura ng asawa ko paggising sa umaga. Konting tiis na lang, maiuuwi ko rin yung bago kong officemate."

Ang purong sakit at naglalagablab na galit ay sabay na gumuhit sa buong system ko habang nakatayo ako sa tabi ng kama. Ang lalaking pinaglaanan ko ng aking kabataan, ang asawa na binuhat ko ang kalahati ng mga gastusin para lang maging maayos ang buhay niya, ikinahihiya pala ang itsura ko sa harap ng mga kaibigan niya habang nagpaplano na siyang palitan ako sa kama namin.

Hindi ko pinatay ang laptop. Inayos ko ang aking pagkakatayo at pinalitan ko ang aking mga luha ng isang malamig at kalkuladong manual override. Inilabas ko ang aking phone, itinalas ko ang camera, at isa-isang kinuha ng malinaw na video at screenshot ang bawat chat history, ang mga rating na ginawa nila, at ang profile names ng bawat kaibigan niya sa chat.

Eksaktong bumukas ang pinto ng banyo at lumabas siyang nakatapis lang ng tuwalya, masayang nagpupunas ng buhok. Pero agad na natigil ang kanta niya nang makita niyang hawak ko ang phone ko habang nakaturo sa screen ng laptop niya.

"Christine? Bakit mo pinakialaman ang laptop ko?! Privacy ko yan ah!" galit niyang bulyaw, sinusubukan pang i-override ang sitwasyon para baligtarin ako.

"Privacy para sa marumi mong laro?" malamig kong sagot. Ang boses ko ay tahimik, unfiltered, at direkta. "Huwag ka nang mag-alala, hindi ko na pakikialaman ang laptop mo. At lalong hindi mo na kailangang tiisin ang itsura ko paggising mo sa umaga."

"Ano bang sinasabi mo? Nagbibiruan lang kami ng mga tropa ko sa chat, huwag mo namang lagyan ng malisya yan!" pagmamakaawa niya nang makita niyang seryoso ako at nagsisimula nang mag-empake ng mga gamit ko sa malaking maleta.

"Ang hindi niyo alam ng mga tropa mo, ang kumpanyang pinagtatrabahuhan niyo ay may napakahigpit na corporate code laban sa sexual harassment at workplace misconduct," sabi ko habang ipinapakita ko sa kanya ang interface ng aking corporate email profile.

Bilang isang senior administrative executive sa main compliance division na humahawak sa third-party internal audit ng kumpanya nila, ako ang may direktang access sa HR operations team ng pamunuan nila. Habang naliligo siya, ipinadala ko na ang buong screenshot at video logs ng group chat nila sa HR Director, kasama ang pangalan ng bagong officemate na balak niyang bastusin.

"Christine, huwag! Masisira ang career ko kapag nalaman ito ng management! Mawawalan ako ng trabaho!" panic na sigaw niya habang nakaluhod sa harap ko, sinusubukan niyang hawakan ang kamay ko pero dahan-dahan ko itong iniwas.

"Dapat inisip mo yan bago mo ginawang katatawanan ang asawa mo sa harap ng iba," kinuha ko ang aking mga personal na dokumento, kasama ang ATM card ko kung saan nakatago ang lahat ng share ko sa upa ng bahay na 'to. "Dahil sa akin nakapangalan ang lease contract ng apartment na 'to, may tatlong araw ka para lumipat sa bago mong officemate. cancelled na ang kasal na 'to."

Tinalikuran ko siya habang naririnig ko ang hysterikal niyang pag-iyak at ang sunod-sunod na notification ng phone niya mula sa HR division na nag-uutos sa kanyang mag-report para sa isang emergency disciplinary termination hearing sa Lunes.

Lumabas ako ng apartment at hinarap ko ang sariwang hangin ng gabi sa Maynila. Masakit na matraydor ng sarili mong asawa, pero mas masarap sa pakiramdam na alam kong binaligtad ko ang laro gamit ang sarili kong kapangyarihan at integridad. Malaya na ako mula sa panloloko niya, at handa na akong bumuo ng buhay na para naman sa sarili ko, na may buong kontrol.